Κεφάλαιο Πρώτο - Η Κοκκινομάλλα

Αυτό που την ξύπνησε, ήταν μια τραχιά επιφάνεια που τριβόταν στο πρόσωπό της. Πρώτα άνοιξε το αριστερό μάτι, έπειτα το έκλεισε. Μετά άνοιξε το δεξί μάτι, τέλος άνοιξε και τα δύο. Μια μαύρη, γατίσια μουσούδα στεκόταν σε απόσταση αναπνοής και την παρατηρούσε. Η γυναίκα κοίταξε γύρω της και ανασηκώθηκε ξαφνιασμένη. «Τι στην ευχή!» μουρμούρισε. Η ψύχρα της επιτέθηκε μαζί με τη συνειδητοποίηση ότι βρισκόταν σε μια παραλία, μέσα στην καρδιά του χειμώνα. Όμως δεν ήταν μόνο αυτό, τα ρούχα της ήταν βρεγμένα και η υγρασία έφτανε μέχρι τα κόκκαλα. Τα κόκκινα μαλλιά της είχαν ξεμπλεχτεί και χυνόταν στους στρογγυλούς ώμους της.

Σαστισμένη έμεινε να κοιτάζει γύρω της, προσπαθώντας να καταλάβει την κατάσταση. Κρυώνοντας, έφερε τα πόδια κοντά στο σώμα της και τα τύλιξε με τα χέρια της, όμως αυτή η κίνηση δεν την προστάτεψε από το κρύο. Η μαύρη γάτα έμεινε στο πλάι της και την κοίταζε.

«Ούτε εσύ έχεις πού να πας;» τη ρώτησε, αλλά η μόνη απόκριση που πήρε ήταν ένα νιαουριτό.

«Δεν καταλαβαίνω γιατί βρίσκομαι σε μια παραλία μούσκεμα ως το κόκκαλο, ούτε γιατί έχω για συντροφιά μια μαύρη γάτα. Πώς βρέθηκα εδώ;»

Οι πρώτες σταγόνες έπεσαν επάνω τους.

Η γάτα που υποψιάστηκε ότι η κοπέλα ήταν ικανή να παραμείνει στην ακτή και να κλαίει τη μοίρα της κατά τη διάρκεια της νεροποντής, που η ίδια διαισθανόταν ότι ερχόταν από τον ουρανό, πήγε και τη σκούντηξε με το κεφάλι στο μπράτσο, μήπως κατάφερνε και τη σήκωνε από την αμμουδιά.

«Δεν έχω πού να πάω μαυρούλα, άλλωστε δεν ξέρω καν πού βρίσκομαι. Και πολύ φοβάμαι ότι δεν ξέρω ούτε ποια είμαι».

Η μαύρη γάτα, απομακρύνθηκε λίγα βήματα, αλλά στάθηκε γυρίζοντας να την κοιτάξει. Η κοκκινομάλλα ζύγισε την κατάσταση και ανασηκώνοντας τους ώμους της αποφάσισε να την ακολουθήσει.

«Το ότι η μόνη μου επιλογή είναι να ακολουθώ μια μαύρη γάτα, δεν ξέρω αν είναι και πολλά υποσχόμενη», σχολίασε αλλά η μαύρη γάτα που πολλά καταλάβαινε, αλλά λίγα έλεγε, δεν απάντησε, μόνο άρχισε να τρέχει μόλις οι σταγόνες έγιναν πιο πυκνές.

«Ίσως να ξέρει κάποια σπηλιά που μπορούμε να κρυφτούμε μέχρι να περάσει η καταιγίδα. Ένας θεός ξέρει τι θα συναντήσουμε εκεί μέσα», όμως όπως έστριψαν σε μια γωνιά που την έκρυβαν ψηλά και άγρια βράχια η κοπέλα στάθηκε άφωνη να κοιτάει αυτό που η μαύρη γάτα της είχε αποκαλύψει.

Γιατί καλά μου παιδιά, όλων των ηλικιών, πρέπει πάντα να ακούτε τι έχει να σας πει μια μαύρη γάτα. Ή έστω μια γάτα γενικά. Αν και οι μαύρες είμαστε πιο σοφές. Η αλήθεια να λέγεται!